Hoe reageer je op het rapport van je kind(eren)?
Ouders weten vaak niet wat gedaan … Moeten ze bij een slecht rapport hun impulsiviteit vrij spel geven en een scheldtirade over het kind uitstorten? Of verdient hun kind een nieuwe spelconsole omdat het thuiskwam met een 10/10?
Natuurlijk moet je dit “geval per geval” bekijken … Maar de psycholoog en oprichter van de website www.lepsychologue.be schetst toch een antwoord in grote lijnen.
“Bij slechte punten is de eerste vraag: ‘Waarin kaderen die slechte resultaten?’ Misschien gaat het al een tijdje bergaf, misschien is het een plotse kentering enz.”
Slechte punten?
“Slechte schoolresultaten zijn meestal het gevolg van een onderliggend probleem. Het komt er dan op aan te praten om dat probleem bloot te leggen. Ook de gezinssituatie is mogelijk met de vinger te wijzen, bijvoorbeeld wanneer de ouders scheiden. In zo’n geval zal een straf of scheldtirade de dingen alleen maar erger maken”, stelt Jérôme Vermeulen.
Slechte punten zijn soms ook een resultaat van tienerperikelen. School interesseert ze niet (meer). “Ook hier zijn gesprekken over het huidige en toekomstige belang van een opleiding van tel. Als kinderen zien hoe hun ouders zich elke dag met tegenzin naar het werk slepen en maar moeten blijven aanhoren hoe belangrijk school is om later werk te kunnen vinden, dan zal hun motivatie een flinke deuk krijgen. Het is moeilijk om motivatie te vinden in een negatief klimaat”, verduidelijkt hij.
Als je kind daarentegen met de verkeerde vrienden begint om te gaan en het er goed van neemt, dan moet je wel ingrijpen. “Praten blijft een must. Ga de eerste keer met je kind rond de tafel zitten in plaats van meteen straffen uit te delen. Als je kind daarna opnieuw begint, dan kun je nadenken over een straf, zolang die maar zinvol is”, legt de psycholoog nog uit.
De beloning: niet systematisch
Doet jouw kind het daarentegen wel goed op school? Blijf dan de gulden middenweg bewandelen. “Er is niets mis met een beloning, als ze maar doordacht is”, waarschuwt Jérôme Vermeulen. “Regelmatige aanmoedigingen en schouderklopjes werken over het algemeen nog het best. Je kunt een geschenkje geven (niet noodzakelijk een groot) als je kind een mooie vooruitgang maakt, goede punten behaalde voor een belangrijke proef, een speciale inspanning deed enz.”
“Maar regelmatig is niet hetzelfde als systematisch. Als de beloning de wortel is die de ezel aan de gang moet krijgen, dan is ze niet doeltreffend. De motivatie komt dan van buiten en niet van binnen. Probeer er dus vooraf over te zwijgen”, voegt hij er nog aan toe. De psycholoog benadrukt ook dat die beloning niet noodzakelijk materieel moet zijn. Je kunt ook belonen met een leuk onderonsje, een vriendelijk woordje, een aanmoediging, een teken van affectie, … En dat voor alle goede punten van het schooljaar!
Aangepaste tekst van SudPresse (DR)
Reacties: